دامنه‌ی داراب کلا

مازندران ، میاندورود | در گستره‌ی داراب کلا ، اوسا ، مُرسم

خردمندی‌های پنج سیاستمدار زیرک

سیاستمدارانی که خرد پیشه کرده بودند و کشور خود را از خطرات بیشتر جنگ ویرانگر، یا تضاد داخلی، یا سلطه‌گری، یاخودکامگی بر مردم خود، نجات داده و اقتصاد را ساختند. این پنج نفر را، فقط نام می‌برم:

۱. امپراتور ژاپن در وقت جنگ جهانی دوم، که پذیرفت باید ترکِ جنگ کند.
۲. دنگ شیا پینگ رهبر چین بعد از مائو تسه تونگ، که اقتصاد را بر ایدئولوژی نشانْد.
۳. بیسمارک صدر اعظم آلمان، که رشد و توسعه آلمان را بنیان نهاد.
۴. نلسون ماندلا مرد بزرگ تاریخ معاصر جهان در آفریقای‌جنوبی، که در حکومتش کسی را نکُشت!!!
۵. محمد انور سادات رهبر مصر، که فهمید جنگ با اسرائیل هیچ سودی برای مصر و خاورمیانه ندارد و تمامش زیان است و تندروی و خیال‌بافی محض جمال عبدالناصر.

بحثم این نیست این پنج نفر از هر نظر از نقص بری هستند، نه؛ اینان تشخیص درستی داده بودند که جنگ، تضاد داخلی، سلطه‌ی رهبر بر مردم، خودبسندگی رهبری، ایدئولوژیک‌سازی حکومت و نیز خصومت با هر کشور و اساساً ماجراجویی، زیانبارترین سیاست علیه‌ی مردم و اقتصاد کشور است. کوشیدند ملت خود از مَهلَکه‌ی هراسناک بیرون بردند و بر تن رنجور مردم خود لباس اقتصاد و آرامش و رفاه پوشاندند.
قم : جمعه :: ۹ مرداد ۴۰۵ :: دامنه

چند متن دیگر من و کامنت ها:

ممد عبدی سلام
ت چه سلام هاکاردن بلد نیستی بکنی؟!!!
باید کتاب‌های مقایسه‌ای نوشت شکنجه و بازجویی در زندان در دو حکومت سلطنت پهلوی و حکومت جمهوری اسلامی آخوندی را. عین کتاب‌های درس "سیاست تطبیقی" علوم سیاسی که خانم دکتر نسرین مُصفّا این درس را برا ما در دانشگاه گفت و نمره‌ام ازو درین واحد مهم درسی رشته‌ی علوم سیاسی ۱۹ و نیم شده بود. درود. دامنه
 

جلیل سلام
اِما در دارکلا فقط دِشنبه‌بازار دارمی!!! جمعه همه شوونّه یا لحاف‌تَه یا صرا و باغ و گوسفن‌کِرِس و یا مرتع، یا حموم، خاش تن په ره تنمال کشننه!!!
 درود. دامنه
 

جناب مهندس محمد عبدی
سلام مجدد به من می‌آد متن واهی بنویسم؟! و سند و منبع برام بسیار اهمیت دارد در یادداشت روز و حتی در جواب به کامنت‌ها این هم سند دستخط من و ارجاع منبع که سال ۸۵ این کتاب را مو به مو خواندم. سپاسگزارم از توجه و نکته‌ی تو. درود، دامنه
 

سلام آقاجلیل قربانی
حالا با روکردن سند جناب‌عالی و آقای محمدتقی آهنگری در مورد پنکه‌ی ژاپنی، این هم پنکه ساخت ژاپن -سال ۶۲ یا ۶۳- حدود ۴۳ سال پیش خونه‌ی ما که هنو جیک نزده است. اما اون متاع فرانسوی در خونه‌ی قم است که فعلاً قم نیستم. آری؛ صنعت فقط با اخلاق و اعتماد و اطمینان، رشد و سود می‌کند، نه به تولید کالای بُنجل و با فریب و تظاهر به ایمان در میان مردم. دامنه
روح مادر سیروس اسماعیل‌زاده (در عملیات سومار جانش را فدای میهن کرد) شاد که هدیه گرفت برای نوه‌اش که هنوز داریمش. حاکمان و جاخوش‌کردگان در خونه‌ها و توی خلوت و رفاه می‌ماندند تک‌فرزند این مادر کهنسال به سربازی جبهه برده شد و مادر تا چهل سال بعد تک و تنها زیست و در تمنای وصل پسرش جان سپرد. درود بر شرافت این مادر و پسر. و هزاران نفر دیگر، که
مانند او، مسئولین و چپاول را دیدند و در سکوت و مات و مبهوت ماندند و خون‌دل خوردند و سرانجام با اندوه و حجمی از غم در خاک آرمیدند . بگذرم. دامنه
 


امروز ۱۹ تیر ۴۰۵ محله‌ی ببخیل پیاده دوری زدم با آسمان زیبایی روبرو شدم:
یاد آهنگ محلی افتادم:
"هوا مَشت سِیو ابره
خانِه انگار بِواره"
هوا هم هم‌اینک در حال وارش.
آن عکس اول گذرِ میان منزل میزبابااسمل با داوود بابویه به سمت رودخانه است. دامنه


 

پاسخ به کامنت در مدرسه فکرت شعبه واتس‌آپ:
سلام آقا احمد الله‌وردی
دوست اهل مطالعه، خودت خبیرتری که آقای اکبر رفسنجانی آن رابطه را ایجاد می‌کرد، اما قدرت در حلقه‌ی حاکمیت و طرز حکمرانی و یا دخالت گروه‌های فشار مسیر را تخریب می‌کند مانند حل رابطه با ملک عبدالله و قضیه‌ی مک فارلین. بگذرم. اکبر رفسنجانی به‌هرحال از صنف روحانیت بود و روحانیت هم خودت می‌دانی تا چه حد از همه‌کسان برای فرعون‌شدن، قارون‌گردیدن و بلعم‌باعوراماندن مستعدترند!!! درود فراوان. دامنه. یک چیز یادمان نرود، هیچ زیانی بدتر از مسیری نیست که کشور را به دام جنگ آمریکا و اسرائیل می‌اندازد. این سیاست، فلج‌کننده است. کشور را از ریل مدیریت و برنامه‌ریزی و توسعه و رشد خارج می‌کند، خودت که کارشناس خبره‌ی این سازمان بی شال و کلاه هستی و آگاه به امور که شیر تو شیر شد توسط حلقه‌های پنهان قدرت. من منتقد رفسنجانی بودم، اما حکومت از قدرت‌گیری مجدد او خوف کرده بود. بد و خوب او مد نظرم نیست، حرفم این است کشور با روش ستیزه با جایی نمی‌رسد، بنیاد عالم بر سازگاری و زیرکی و پذیرش رأی و خواست عموم مردم است. مردم هر چه خواستند باید تمکین کنند نه این‌که اقلیت بر اکثریت حکم براند با توسل به قدرت و سرکوب و زور. ۱۹ تیر ۱۴۰۵ دامنه

سلام احمدآقا
مشکل اول و آخر نظام ج ، ا ، ایران فقط دو چیز است که با وجود روحانیت امتناع دارد و به بن‌بست خورده‌است:

  • سیاست داخلی دموکراتیک.
  • سیاست خارجی غیر ایدیولوژیک.

از جناب‌عالی سپاسگزارم که به متن و بحث، نقد یا غنا می‌بخشی. ارادت. درود. دامنه
 

امروز سه‌شنبه ۱۶ تیر ۴۰۵ وقتی حیاط قدم می‌زدم دیدم ماه و آفتاب و آسمان و درخت‌ها در آخرین حد پاکی و شفافیت، دارند چهارتایی به همدیگر شادباشِ یک روز قشنگ تیرماهی را می‌دهند، این بود من هم پنجمی آنان شدم و با لنز دوربین تبلتم "ماه" روز ۲۲‌ام را وسط آسمان آبی داراب‌کلا صید کردم، دقیقاً مُماس با نوک سرشاخه‌ی درخت اِزّار (=آزاد) این دو تا عکس هدیه به خوبان که در دنیای به‌این‌خوبی، به یکدیگر بدی و ستمگری نمی‌کنند، احوال هم را خوب نگه می‌دارند. دامنه


روز و شب با شعر ( ۳۴ )
جانِ بی‌معنی درین تن، بی‌خلاف
هست همچون تیغِ چوبین در غلاف!
مولوی، مثنوی، دفتر اول، بیت ۷۱۲

مثنوی معنوی سال‌هاست کتابِ بالینی و تنهایی و تفرُّد منه. دامنه
دامنه | ابراهیم طالبی دارابی: روز و شب با شعر ( ۳۴ )
جانِ بی‌معنی درین تن، بی‌خلاف
هست همچون تیغِ چوبین در غلاف!
مولوی، مثنوی، دفتر اول، بیت ۷۱۲
کیان ، شماره ۱۵ ، مهر آبان ۱۳۷۲ ص ۵
 


یک اشاره برین صِله
آقای مسعود پزشکیان حال‌که خود را به شهر قم رساندی و حرم را دید زدی و مجتهدین را بازدید نمودی، و قدم در خانه‌ی دو تن از مقامات ترورشده‌ی ج . ا . ایران گذاشتی، کمی در حد ذرّه هم به پیمان و قول و قرار خود با مردم در ایام انتخابات وفادار می‌ماندی و خانه‌ی آن بیجارگانی که در اعتراضات دی‌ماه به خاک و خون افتادند، عرض ادب می‌کردی! تبعیض قائل نمی‌شدی. شاید هم رفتی و مخفی نگه داشتی. یادت باشد آشکارا خدمت مردم کن و در باک و بیم عوامل قدرت حاکمیت، نمان، گرچه ملت ازت گذشت!!! سیاستت "باز با باز" نشود، از علی آموز اخلاص عمل، از بشر آموز اخلاق نظر. دامنه.
 

مذهب از چه معبَرهایی عبور می‌کند؟!
هر مذهب ابتدا از قلب آورنده‌ی آن مذهب (پیغام‌بر) عبور می‌کند. مثلاً مسیحیت از قلب پیغمبر آن دین یعنی عیسی بن مریم عبور کرد. قلب او رقیق و رئوف بود و همین قلب پاک باعث شده بود دورش را حواریون بگیرند. حتی در مورد پیغمبر خدا محمد بن عبدالله نیز آیه آمده اگر تو "قسی‌القلب" (لو کُنت فظاً غلیظ‌القلب... ) بودی از اطرافت پراکنده می‌شدند.

هر مذهب در مرحله‌ی بعدی‌اش از مدعیان آن که خود را جانشینان آن پیغمبر دین می‌دانند، عبور می‌کند. مثلاً کاهنان در یهودیت، کشیشان در مسیحیت. مُغانیان در زردتشتیت. روحانیان در اسلامیت. اینان هر کدام ممکن است مذهب را به رنگ فکر و فهم و حتی ذوق و خواست نفسانی خود درآورند.

هر مذهب سپس از اذهان انبوه عبور می‌کند. مثلاً حُفّاظ، رُوّات، قُرّاء، کُتّاب و.... درین معبر خطر نفوذ بر مذهب وجود دارد.

هر مذهب آنگاه از مفسرین انبوه عبور می‌کند. مثلاً مفسران عقلانی. مفسران روایی، مفسران عرفانی که درین معبـر هم مذهب در خظر نفوذ افکار بیرون از دین قرار دارد.

هر مذهب همچنین از حاملین فراوان آن به سایر بلاد عبور می‌کند. مثلاً مذهب به مالزی رفت و حاملین آن تاجران و بازرگانان و عارفان بودند، نه فاتحان و شمشیرزنان و نظامیان. لذا مالزی مذهبش رنگ خاص گرفت و آن کشور روح مدارا دارد اما در فلان کشور از راه جنگ و کشتار، که اثرات آن همچنان ماند.

هر مذهب در جاهایی از استبداد و دعوا و جنگ عبور می‌کند. مثلاً در ایران ساسانیان توسط شمشیر اعراب برانداخته شدند. و مذهب در ایران تا اواسط قاجار کاملاً تابع دولت‌ها بود.

خلاصه‌ی حرفم: حکیم دانای ایران فردوسی با نگاه آسیب‌شناسی گفته بود چنان دین و دولت به یگدیگرند که زیر یک چادرند. یعنی وقتی مذهب و سلطنت زیر یک چادر بروند، خصلت‌های همدیگر را می‌گیرند و از هم تأثیر می‌پذیرند. روزگاری شاه‌عباس در ایران می‌شود رأس مذهب و روحانیت. در نظام ج . ا . ایران نیز شخصی به اسم «ولی‌فقیه» را گذاشته‌اند صاحب مذهب و کل کشور (حتی محیط مسلمین) و در تلقی مهدویون او نائب‌الحکومه‌ی "موعود" پنهان محسوب می‌شود. هرچند جریان "حجتیه" در شیعه به‌طور قاطع قائل‌اند تا نیامدن "حجت غائب" هیج کسی حق حکومت ندارد و می‌گویند خود "حضرت حجت" می‌آید زمام امور را به دست می‌گیرد.

این هم از معبَرهای مذهب است که بالا چند معبر مذهب را برشمردم. مذهب نهاد می‌شود و نهاد هم هر چه خواست بر سر ملت می‌آورَد. فقط عقل است این وسط ناجی فرد است که مقلد نشود و تشخیص خود را به تقلید در کیش نفروشد و سه ضلع آفریدگار + عقلانیت + اخلاقیات را با فهم خود محکم بچسبد.
یادداشت روز :: سه‌شنبه : ۹ ، ۴ ، ۱۴۰۵ :: دامنه : ابراهیم طالبی دارابی
 

این کوچه‌ی سرازیری سرسبز مفرّح محله‌ی ماست که به قنات‌پِشون می‌رود.
قدیم خونه‌ی پدربزرگم واقع در سمت راست عکس، مکتبخانه‌ی پدرم بود که ازین
کوچه شاگردان به دره می‌رفتند وضو می‌گرفتند برای صلات ظهر و هر شاگرد مکتبخانه
روزانه باید یک سنگ متوسط با خود می‌آوُرد برای دیوارچینی خونه!!! دامنه
 

پندار کمال !!!
هر ایدئولوژی، دچار پندار کمال است. یعنی ما و پیشوای ما فقط کمال پیدا کردیم. این پندار، راه داد و ستد معقول را سد می‌کند. به عُقول تا جایی مجال می‌دهند که یقین کنند مخالفت نمی‌ورزند وگرنه گردن می‌زنند، یا خردمندان و فیلسوفان و عالمان را سرِ جای خود می‌نشانند. دو دسته بیشتر عقل را سر جای خود نشانده اند: دسته‌ی تصوّف که محترمانه به عقل گفتند بنشین سر جایت حرف نزن من اهل عشقم فقط!!! و دسته‌ی دوم اهالی قدرت حکومت که عقل را تعطیل می‌کنند و می‌گویند یک نفر حرف اول و آخر را می‌زند و بس. پس؛ درس و بحث و فکر و پویش عالمان را سرکوب می‌کنند که حرف یک فرد به کُرسی نشیند. این است که در جوامع ایدئولوژیک به خرَدِ بشر بی‌مهری می‌شود، حتی آن را سرکوب می‌کنند. عقل و علم هر دو را در پای "پندار کمال" سر می‌بُرّند و مدعی‌اند یک فرد از بالا بر همه حکم می‌راند که کمال دارد و این توهُمی بیش نیست.

خلاصه‌ی سخن: در جوامع ایدئولوژیک یک فرد در رأس قرار می‌گیرد و یک طبقه‌ی رسمی از عالمان همراه و پیرو و مقلد را در همه‌چیز حجییت و رسمیت می‌بخشند و آنان را الگو !!! قرار می‌دهند و تقلید از آنان را اصالت پیدا می‌بخشند. به تعبیر یکی از اندیشمندان معاصر در معبد ایدئولوژی، باب تفکر بسته است و برای ورود به آن معبد و تقدیس آن فرد! باید نخست "کفش‌های عقل" را در آوُرد. زهی خیال باطل. عقل را محکم بچسب ای بشر که آفریدگار به تو خرد داد؛ همان قوه‌ی تمیز و تشخیص. نگذار قوه‌ی تشخیص تو را ازت بگیرند. به قول مولوی در دفتر ششم مثنوی بیت ۲۶۴۴ عقل همان نجم (=ستاره) است که تو را سیر می‌دهد:
نَجم اندر ریگ و دریا، رهنُماست
چشم اندر نجم نِه، کو مقتداست
یادداشت روز :: چهارشنبه : ۱۰ ، ۴ ، ۱۴۰۵ :: دامنه : ابراهیم طالبی دارابی


سلام جناب احمدآقا دوست گرانسنگ ما مقیم قم
نظام ج . ا . ایران در مورد راشد الغنوشی تونس، احمد مدنی الجزایر، محمد مُرسی مصر. عبدالله نوری تاجیکستان، محمدباقر صدر عراق به خطا افتاد و اینک نیز به جای اقتصاد و پیوند جهانی، خاورمیانه را خیال خود ساخت. یک سیاست خارجی متکی بر اقتصاد شکوفانده در پی گروه‌ها در خاورمیانه نمی‌رود، بلکه در دوستی با دولت‌های گام می‌بردارد. کشوری که خود را سردمدار محو اسرائیل و مبارزه با آمریکا کند، گسل زیر پای خود ایجاد می‌کند. بگذرم. از نقد و نکاتت ممنونم که توجه می‌کنید. دامنه.
 

خاطره: زیبایی‌های آفرینش زیبا، کاوِه یا همان بلال (=ذرت) در قدیم یادم ماند که
با آرد آن کاوه‌نون درست می‌کردند، چنان قوی بود که می‌گفتند زیاد بخورند آدمو می‌گیرد
می‌گیرد یعنی حالت گیجی در فرد پدید می‌آورَد.
 

پاسخم به یک کامنت
در مدرسه فکرت شعبه‌ی واتس‌آپ:
سلام جناب احمدآقا دوست محترم ما مقیم قم
نظام ج . ا . ایران در مورد راشد الغنوشی تونس، احمد مدنی الجزایر، محمد مُرسی مصر. عبدالله نوری تاجیکستان، محمدباقر صدر عراق به خطا افتاده بود و اینک نیز به جای اقتصاد و پیوند جهانی، خاورمیانه را خیال خود ساخت. یک سیاست خارجی متکی بر اقتصاد شکوفنده در پی گروه‌ها در خاورمیانه نمی‌رود، بلکه در دوستی با دولت‌ها گام می‌بردارد تا منافع ملی و اقتصاد کشور را تأمین کند. در هر کشوری چند تا گروه پیدا می‌شود که رابطه‌ی نظام ایران با یکی از آنان موجب تنش در آن کشور میان گروه‌ها و حتی با دولت آن کشور می‌شود. مانند لبنان و مصر و سوریه و یمن و کرانه باختری و غزه. خیلی بدیهی است کشوری که خود را سردمدار محو !!! اسرائیل و مبارزه با آمریکا تلقی کند، گُسل مُهلک زیر پای خود ایجاد می‌کند زیرا آنان هم خود را در مقابله با ج ا ایران تجهیز و عملیات نظامی می‌کنند و کردند. بگذرم. از نقد و نکاتت ممنونم که توجه می‌کنید. دامنه.
 

لغت محلی:

مره دگین ناشتا کاندی: کاری یا چیزی وعده میدی بعدش میزنی زیرش
 

روز و شب با شعر ( ۳۶ )
بال بازان را سوی سلطان برَد
بال زاغان را به گورستان برَد
مولوی. مثنوی. دفتر ششم، بیت ۱۴۴۴
یک شرح کوتاه: هر دو بال دارند، زاغ می‌رود گورستان استخوان پیدا کند! باز (=جول) می‌رود سمت سلطان شکار کند! بستگی به این دارد، زاغ باشد کسی یا باز!
 

 

کشور اگر اقتصادش برکنار بماند یعنی با ارتش دنیا سر و کار دارد !!!
آبان ۷۴ آقای اکبر رفسنجانی -که رئیس‌جمهور بود- در گشایش "هفته کتاب" حرفایی زد که جنس آن حرف فرق می‌کرد؛ مرغوب بود.

مثلاً این حرفش: "جامعه در سایه‌ی نقدها و خالی از انگ‌زدن‌ها رشد خواهد کرد."

مثلاً این حرفش: "علی‌بن‌ابی‌طالب در زمان حکومت، داخل مسجد روی منبر مواجه می‌شد با سؤالات بسیار جدی."

مثلاً این حرفش: "دنیا خالی از استدلال و فلسفه و منطق و حرف حسابی نیست، ما مقابلمان فقط ارتش‌ها، زورگوها، قدرت‌های مالی دنیا نیست."

مثلاً این حرفش: "هیچ‌گاه در اسلام اجبار و فشار و زور برای تحمیل عقیده نمی‌بینیم."

مثلاً این حرفش: "ما باید محیطی را بسازیم که تبادل نظر، تبادل افکار و تضارب آرا در آن حاکم باشد."

مثلاً این حرفش: "ما واقعاً معتقد به طرح مسائل اساسی در جامعه هستیم."
مثلاً این حرفش: "با برخوردهای شعاری و احساسی یک مقداری می‌شود شرائط را اصلاح کرد اما کار عمیق و ریشه‌ای چیز دیگری است."

مثلاً این حرفش: "با توجه به سوابق اسلام و روحانیت، آزادمنشی اسلام را مطرح کنیم و جامعه ما باید بتواند مسائل را نقد کند."

مثلاً این حرفش: "محققان و مؤلفان باید احساس امنیت کنند. کاملاً بتوانند افکارشان را بنویسند."

مثلاً این حرفش: "نمی‌شود که نویسندگان همه سلیقه‌ی ما را راضی کنند، اگر بخواهند به این شکل بنویسند بهتر است ننویسند."

مثلاً این حرفش: "متولیان حکومت از تنگ‌نظری و فشارهای نامعقول حتماً باید خودداری کنند."

مثلاً این حرفش: "ما که نمی‌خواهیم مسلمان‌تر از پیامبر باشیم!"

مثلاً این حرفش: "حکمت معیار دعوت است نه چماق و خداوند این را نخواسته است."

مثلاً این حرفش: "در فضای تنگ‌نظری خیلی قلمها را می‌شکنند و محققان خیلی قلمها را زمین می‌گذارند."

مثلاً این حرفش: "در تاریخ مسائل بسیار حساس در حضور ائمه مورد بحث قرار می‌گرفته است."

مثلاً این حرفش: "محیط باید طوری رشد کند که متفکران و اهل نظر مطالب خود را پرورش دهند."

بگذرم. اما خود آقای اکبر رفسنجانی بعدها به خاطر حق‌گویی و پیوستن به ملت، توسط خود این حکومت حذف شد و حتی به خاطر دو خطبه‌ی اول و دومش در تیرماه ۸۸ که گفته بود روایت داریم مردم هرگاه حاکم را نخواستند، حاکم باید برود، نه مردم، از نمازجمعه به‌کلی حذف گردید و سپس در سال ۹۲ کاندیدای ریاست‌جمهوری شد اما او را بر اساس دسیسه، رد صلاحیت کرد حکومت. حتی جامعه از طرز مرگ او در آن زمان در داخل استخر در شک است هنوز. زمان -هم‌اینک- دقیقاً معلوم می‌دارد چرا حکومت او را از حکومت حذف کرد. آیا خبر داشت که او لایق جلوداری کشور بود؟ که یک جهان با او آشنا بود و زیر و بم ایران را ازهمه بلدتر بود. او گرچه دچار پاره‌ای اشتباهات عمده در حذف جناح چپ و تقصیرات و تفسیرات و تأثیرات در شکل‌دهی نظام بود، اما چون تیزبین بود و آزادمنش، زود فهمید که کشور اگر اقتصادش برکنار بماند یعنی در واقع نظامیانش با ارتش دنیا سر و کار پیدا می‌کنند!!!. اقتصاد و سازگاری یعنی رابطه با شرکت‌های جهان، اما ستیزه‌گری و رجزخوانی و حضور سپاه در سیاست و تجارت و اختیارداری کشور یعنی مواجهه با چند ارتش مجهز جهان. پایان.
یادداشت روز :: پنجشنبه : ۱۱ ، ۴ ، ۱۴۰۵ :: دامنه : ابراهیم طالبی دارابی
 

سلام جناب آقای جلیل قربانی
از فوتبال سر در نمی‌آورم و پای آن هم نمی‌روم، اما در آن دهه یعنی دهه‌ی پنجاه، ایران با دو بلوک شرق و غرب جهان در رابطه و دوستی و رفتار کاملة‌الوداد بود. روحانیت آمد حکومت "جمهوری اسلامی آخوندی" ایجاد کرد و کشور را به این روز درآورد. فوتبال پیشکش، سیاست را آلودند. درود. دامنه
 

روز و شب با شعر ( ۳۷ )
این عجب نبْوَد که میش از گُرگ جَست!
این عجب کین‌میش، دل در گُرگ بَست!!!
مولوی ، مثنوی ، دفتر اول ، بیت ۱۲۹۲
 

از اخبار روز جهان ( ۱ )
آقای "شی" رهبر چین دیروز حرف سنگینی زد. او گفت: "با اصول مارکسیسم و سنت چینی مسیر توسعه چند صد ساله را چند ده ساله طی کردیم. جهان وارد دوره جدیدی از آشفتگی و تحول شده است و بشریت را در یک دوراهی قرار داده است."

او آن وعده‌ی پیشین خود را هم تأکید کرد که در "پیشبرد ساخت نوع جدیدی از روابط بین‌الملل برای ارتقای صلح و توسعه جهانی" شانه خالی نخواهد کرد.

نکته: مقایسه شود با افکار ایدئولوژی‌زده‌ی تازه‌به‌دوران رسیده‌ها در کشور که الف ب پ ت را هم بلد نیستد، اما کشور را حصار و قلعه‌ی خود کرده‌اند. بگذرم. مردم، مدنی و متفکرانه خواهند گفت روزی چه خواهد شد. دامنه

اشاره : زین پس از اخبار روز جهان یک خبر را نقل می‌کنم و در صورت نیاز حاشیه می‌زنم.