: در لرستان وقتی چند دختر پشتِ هم متولد میشد، میگفتند: «خدابَس». اسم آن دختر آخری را میگذاشتند خدابَس. یعنی دختر، بس است خدایا، پسر به ما بده. علت روشن است: بلاد لرستان، پسر برای گلهداری، کشاورزی و کارهای کوهستانی اهمیت داشت، لذا خدا را
: روستای داراب کُلا، از روستاهای بزرگ ایران است؛ پرجمعیت و دارای تاریخ و قدمت در شهرستان میاندورود استان مازندران. میاندورود چون میانِ دو رودخانهی شهرستان نکا و ساری واقع است، بدیننام خوانده شده است: یعنی میانِ دو تا رود. روستای ما در مجاورت و جنوب شرقی شهر سورک قرار دارد و با جادهی بینالمللی مشهد، ۵ کیلومتر (از سمت جنگل به دریا) فاصله دارد.
دامنه سنه کوه
دارابکلا از لحاظ جغرافیایی موقعیت زیبایی یافته است. از سمت جنوب و جنوب شرقی به دامنههای جنگل البرز مرکزی امتداد دارد و این جنگل با انبوهی از چشمهها به مردم حیات و سرزندگی بخشیده است. و از دو سمت شرق و غرب نیز دو یال بزرگ و طولانی آن را احاطه نموده است و بر نقشهی زیبایی آن، افزوده است. و سمت دیگر آن تا شهر سورک و جادهی مشهد گسترش دارد. جمعیت این روستا بالای ۵ هزار نفر است. کشاورزی و باغداری از اشتغالات مهم مردم دارابکلاست. از ویژگیهای خوب این روستا این است کسانی که به هر دلیل و علتی به شهرهای دیگر مانند ساری و نکا مهاجرت و سکونت کردهاند، هیچگاه روستا را به طور کامل و مطلق ترک نمیکنند. در سه شهر قم، مشهد و تهران، تعداد زیادی از دارابکلاییها سکونت دارند که به طور متناوب و متوالی به زادگاه خود دارابکلا آمدوشد دارند.
ادامه مطلباین وبلاگم بستری برای یادداشتهای روزانهی من است از روزنهی مسائل روز و بررسیهای عمومی و نگاه به میهن و مردم
