نگاه ایدئولوژیک خسارتبار است
با نگاه ایدئولوژیک نمیشود نه کشوری را اداره کرد و نه با جهان در صلح و رابطه و داد و سِتد بود. نمونهی عبرتآموز آن "اتحاد جماهیر شوروی" بود که هفتاد سال کوشید ۱۵ کشور اطراف خود را در شوروی ادغام کند و با ایجاد "بلوک شرق" بر پایهی ایدئولوژی کمونیسم در برابر "بلوک غرب" با گرایش مسیحی، بایستد؛ اما جز هزینه و نفرت، عایداتی نداشت. ابتدا خروشچف نسبت به نظام خونین استالینی شوروی بدبین شد و در مقام "صدر هیأت رئیسه"ی شوروی -که عنوان دهن پُر کنِ رهبریت کشور شوروی بود- اصلاحاتی ولو خفیف صورت داد و تا حدی ترس و وحشت از خرس قدرت را از دل مرذم ریخت. و سپس دو دهه بعد، میخائیل گورپاچف ظهور کرد، تقریباً تمام بساط لئونید برژنف رهبر قبلی شوروی را جمع کرد و اتحاد جماهیر فرو پاشید و آن جمهورها، کشور جداگانه شدند و بلوک شرق اروپا در بلوک غرب محو شد و از شوروی فقط تاریخ تاریک ماند که به اصول و آرمان خودِ مارکس و لنین هم بهوفایی شده بود.
منظورم این است هیچ کشوری از راه ایدئولوژی نمیتواند منافع ملی و رفاه اجتماعی مردم سرزمین خود را فراهم کند. زیرا ایدئولوژی یک سری چارچوبهای آهنین است که درکی از زمان و تشخیص سود و زیان در آن نیست. تنها راه رفاه و آرامش و شادابی و رشد و توسعهی کشور، ترک نگاه ایدئولوژیک و ذخیرهی دائمی تشخیص منافع ملی و آسایش مردم در گیتی است. ایدئولوژیهای سختگیرانه مرامهایی هستند که به مردم رحم نمیکنند و حتی آنان را عین آندسته حیوانات -که برای بردن به قربانگاه، روزانه و شبانه علف میخورند تا فوری فرِبه و پروار شوند که گوشت و دُمبه و کلهپاچّهی پرباری داشته باشند- برای خود فدایی و کُشته میخواهد.
سیاست جایی نیست که ایدئولوژی بخواهد آن را فرمان براند. معاش مردم اگر نخواهد به خطر افتد، سیاست باید ایدئولوژی را ترک گوید. امروزه حتی با سیاست دلاریزه هم نمیشود لشگر نیابتی آراست، زیرا
ادامه مطلب: جهان از طریق آزادی پیام در پیامرسان زیر و رو شد. بماند که بیش از ۱۰۰۰ و اندی ساعت است مردم میهن ایران حتی اینترنت ندارند و فقط اینترانت -یعنی نت کشوری نه نت جهانی- به روی عموم باز است که اون هم بسیار نوسان دارد و حتی با آن نمیشود در گوگل، یک غذایی، یک ندایی، یک چرایی، یک سؤالی، یک لغتی را سرج کرد. ایدئولوژی یعنی کسی یا کسانی برای کل مردم اختیارداری کنند و هر چه خود خواستند همان را سر کشور و سر مردم پیاده کنند و پاسخگوی آن جایگاه و مقامی که در آن، بر مردم حکومت کردند هم، نباشند. نمونه ناصرشاه قاجار که حدود پنجاه سال سلطنت کرد و سرآخر ترور شد اما جوابگوی مردم دورهی صدارتش نبود. یکشنبه ۲۳ ، ۱ ، ۱۴۰۵ : دامنه ابراهیم طالبی دارابی