خدابَس
: در لرستان وقتی چند دختر پشتِ هم متولد میشد، میگفتند: «خدابَس». اسم آن دختر آخری را میگذاشتند خدابَس. یعنی دختر، بس است خدایا، پسر به ما بده. علت روشن است: بلاد لرستان، پسر برای گلهداری، کشاورزی و کارهای کوهستانی اهمیت داشت، لذا خدا را
دخیل میگرفتند. نتیجه هم بگیرم: باورها در مردم دیار دیرین ایران، ریشه دوانیده. به نظر من مذهب، اخلاق، اجتماع، با هم، بالا میآیند یا متأسفانه ممکن است با هم و بدون هم پایین بروند. دامنه ابراهیم طالبی دارابی
# ایران